شیخیه ، بابیت و بهائی در بهائیت
درباره سایت
آخرین مطالب
- امي بودن حسين علي نوري (بهاء الله)
- راز سكوت بهائيت درباره برخي حدود و احكام
- تناقضات بهائيت در ادعاي بداعت و نوآوري
- راه دستيابي به محتواي پايگاه جامع شناخت بهائيت
- امريكا نماد صلح بهائيت
- بررسي تحليلي ـ تصويري بهائيت
- نقد بداعت بهائيت در تعليم وحدت عالم انساني
- معضلهاي تعاليم دوازده گانه بهائيت
- نمادها و نشانه هاي شناخت بهائيت
- سلسله نشستهاي تخصصي «تبيين و تحليل چالشهاي بهائيت در تعاليم، تشكيلات و شيوههاي تبليغي»
- شهوت قدرت، راز ازدواجهاي تشکیلاتی
- بررسي تطبيق شرف شمس با نمادهاي بابيت و بهائيت!!
- بهائيت، پيامد دعواي سران بابيت
- فقر قانونگذاري در آيين بديع بهائي
- نقد انتساب مهدويت به علي محمد شيرازي
امکانات وب
به ادعاي منابع بهائيت و برخي از آثار نقدي كه مبناي كلامي و محتوايي خود را صرفاً منابع بهائيت (بدون تحقيق) قرار دادهاند، علي محمد شيرازي پس از ورود به تبريز، درمييابد كه عمرش به پايان رسيده است و بازگشتي در كار نيست،(۱) دو شب پس از ورود به تبريز، در سال ۱۲۶۴ قمري ادعاي قائميت خود را آشکار ساخت(۲) و در ميان علماي تبريز گفت: «من همان قائم موعودي هستم که هزار سال است منتظر ظهور او هستيد».(۳) وي ادعاي بابيت خود را به بابيت علم الهي تأويل ميکرد.(۴) او در جاي
برچسب:
نویسنده: آناهیتا زارعیپور