شیخیه ، بابیت و بهائی در بهائیت

بررسي تحليلي بابيت و بهائيتبررسي و تبيين مهدويت، شيخيه و بابيت و بهائيتتناقضات بهائيت در ادعاي بداعت و نوآوريبهائيت، آموزه خاتميت را ابداع علماي اديان مي‌داند و چنين مي‌نمايد که هر ديني تاريخ مصرفي دارد که پس از گذشت آن تاريخ، اين ديانت نه تنها سودمند نيست، بلکه همچون داروي تاريخ مصرف گذشته، بيماري‌زا و خطرآفرين است؛ بنابراين مي‌بايست بر اساس مقتضاي زمان، دگرگون شود. براي ديدن تصوير در اندازه واقعي روي آن كليك كنيدعباس افندي(معروف به عبدالبهاء، دومين سرکرده بهائيت) درباره بديع بودن بهائيت مي‌گوي...

بررسي تحليلي بابيت و بهائيتبررسي و تبيين مهدويت، شيخيه و بابيت و بهائيتنقد بداعت بهائيت در تعليم وحدت عالم انسانيسران بابيت و بهائيت، اديان و مذاهب پيش از خود را تاريخ مصرف‌گذشته معرفي مي‌كنند؛(1) و آموزه‌هاي آنان را پوسيده و منفور مي‌شمارند و تعاليم علي‌محمد شيرازي (معروف به باب، سركرده بابيت) و حسين‌علي نوري(معروف به بهاء، سركرده بهائيت) را جديد، تازه و نو معرفي مي‌کنند. نوري درباره بداعت آموزه‌هايش مي‌نويسد: «اگر گفته شود که آنچه در ظهور #بديع ظاهر از قبل نبوده و کل بديع است، اين قول هم صحيح ...